ΠΟΤΕ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΗ ΘΕΣΗ; – Όταν το ενδιαφέρον ενός άνδρα γίνεται αφορμή για πειράγματα από τους γύρω

 



Μπορεί δύο άνθρωποι να θέλουν απλώς να γνωριστούν καλύτερα, αλλά οι τρίτοι να μετατρέψουν μια προσωπική υπόθεση σε δημόσιο θέαμα. Και τότε, εκείνη που βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο καλείται να διαχειριστεί κάτι που δεν δημιούργησε η ίδια.

Υπάρχουν στιγμές στην καθημερινότητα που δύο άνθρωποι μπορεί να έχουν μια συμπάθεια, ένα ενδιαφέρον ή απλώς μια διάθεση να γνωριστούν καλύτερα.

Δεν χρειάζεται να έχει συμβεί κάτι ιδιαίτερο. Μπορεί να έχουν ανταλλάξει μερικές κουβέντες, να έχουν χαμογελάσει ο ένας στον άλλον ή να υπάρχει μια διαφορετική επικοινωνία όταν βρίσκονται μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα.

Κάπου εκεί, όμως, εμφανίζονται οι τρίτοι.

Ένα πείραγμα από έναν φίλο. Ένα υπονοούμενο από έναν συνάδελφο. Ένα βλέμμα με νόημα από κάποιον που παρατήρησε κάτι. Μια ατάκα μπροστά σε άλλους.

Και ξαφνικά, κάτι που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν προσωπικό γίνεται θέμα συζήτησης.

«Γιατί δεν του μιλάς;»

«Να, ήρθε αυτός που σε θέλει!»

«Εσείς οι δύο κάτι έχετε, έτσι δεν είναι;»

Αυτές οι κουβέντες μπορεί να λέγονται με διάθεση χιούμορ. Για τη γυναίκα, όμως, που βρίσκεται στο επίκεντρο, η κατάσταση δεν είναι πάντα αστεία.

Γιατί μπορεί να μη θέλει να εκθέσει τα συναισθήματά της, να μη θέλει να δώσει εξηγήσεις ή απλώς να μην επιθυμεί να γίνει αντικείμενο σχολιασμού στον χώρο όπου βρίσκεται.

1. Όταν εμφανίζεται εκείνος και αρχίζουν τα πειράγματα

Ας φανταστούμε μια καθημερινή σκηνή σε έναν χώρο εργασίας ή σε ένα γνώριμο στέκι.

Μια γυναίκα βρίσκεται στη δουλειά της και ασχολείται με τις υποχρεώσεις της. Εμφανίζεται ένας άνδρας που έχει δείξει ότι ενδιαφέρεται για εκείνη.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η επικοινωνία τους μπορεί να είναι απολύτως φυσιολογική. Ένα γεια, μια σύντομη συζήτηση, ένα χαμόγελο.

Όμως, κάποιοι από τους παρευρισκόμενους έχουν παρατηρήσει τη συμπεριφορά τους.

Μόλις εκείνος εμφανιστεί, ξεκινούν τα σχόλια.

«Ήρθε ο δικός σου!»

«Άντε, πες του κάτι!»

«Τι έγινε; Δεν θα τον χαιρετήσεις;»

Η γυναίκα μπορεί να χαμογελάσει αμήχανα, να αλλάξει θέμα, να κοιτάξει αλλού ή να συνεχίσει αυτό που έκανε.

Οι γύρω μπορεί να θεωρήσουν ότι πρόκειται για ένα αθώο αστείο.

Δεν σκέφτονται, όμως, ότι εκείνη ίσως χρειάζεται να διαχειριστεί ταυτόχρονα τρία διαφορετικά πράγματα: την παρουσία του άνδρα, τη δική της πραγματική διάθεση και την πίεση των ανθρώπων που παρακολουθούν την αντίδρασή της.

Και αυτό μπορεί να είναι αρκετά άβολο.

2. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι όλοι περιμένουν να δουν την αντίδρασή της

Όταν αρχίζουν τα πειράγματα, η γυναίκα μπορεί να αισθανθεί ότι βρίσκεται μπροστά σε ένα μικρό κοινό.

Αν χαμογελάσει, κάποιος μπορεί να το ερμηνεύσει ως επιβεβαίωση.

Αν κοκκινίσει ή αμηχανέψει, μπορεί να ακούσει ακόμη περισσότερα σχόλια.

Αν απαντήσει απότομα, ίσως χαρακτηριστεί υπερβολική.

Αν παραμείνει αδιάφορη, μπορεί να αρχίσουν οι υποθέσεις ότι δεν ενδιαφέρεται.

Με άλλα λόγια, οποιαδήποτε αντίδραση μπορεί να γίνει αφορμή για νέο σχολιασμό.

Αυτό είναι το σημείο στο οποίο το πείραγμα παύει να είναι απλώς χιούμορ και αρχίζει να δημιουργεί κοινωνική πίεση.

Η γυναίκα δεν αισθάνεται απαραίτητα άβολα επειδή εμφανίστηκε ένας άνδρας που ενδιαφέρεται για εκείνη. Μπορεί να αισθάνεται άβολα επειδή οι υπόλοιποι δεν της αφήνουν τον χώρο να διαχειριστεί μόνη της την κατάσταση.

3. Όταν η προσωπική ζωή γίνεται θέαμα μπροστά σε συναδέλφους

Το φαινόμενο γίνεται ακόμη πιο δύσκολο σε έναν επαγγελματικό χώρο.

Μια γυναίκα που εργάζεται σε ένα κατάστημα, ένα καφέ, μια αποθήκη ή μια επιχείρηση δεν βρίσκεται εκεί για να εξηγεί στους συναδέλφους της ποιον συμπαθεί και ποιον όχι.

Έχει δουλειά να κάνει.

Αν κάθε φορά που εμφανίζεται ένας συγκεκριμένος άνδρας ξεκινούν τα υπονοούμενα, εκείνη μπορεί να αισθανθεί ότι δεν μπορεί πλέον να συμπεριφέρεται φυσιολογικά.

Μπορεί να προσπαθεί να διατηρήσει την επαγγελματική της εικόνα, να αποφύγει τα σχόλια και να μην εκθέσει τον εαυτό της.

Και ίσως αρχίσει να γίνεται πιο τυπική απέναντι στον άνδρα, όχι απαραίτητα επειδή έχει αρνητική διάθεση απέναντί του, αλλά επειδή δεν θέλει να δώσει νέα αφορμή για πειράγματα.

Βέβαια, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι σκέφτεται κάποιος μόνο από τη συμπεριφορά του. Η τυπικότητα μπορεί να έχει πολλές αιτίες, μεταξύ των οποίων και η απουσία προσωπικού ενδιαφέροντος.

Αυτό που έχει σημασία είναι ότι κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να αισθάνεται υποχρεωμένος να διαχειρίζεται τα προσωπικά του ζητήματα μπροστά σε ένα ακροατήριο.

4. Μπορεί να της αρέσει κάποιος, αλλά να μη θέλει να το γνωρίζουν όλοι

Εδώ βρίσκεται μια λεπτομέρεια που συχνά παραβλέπεται.

Το ενδιαφέρον δεν σημαίνει απαραίτητα δημόσια έκφραση.

Μια γυναίκα μπορεί να συμπαθεί έναν άνδρα, να αισθάνεται όμορφα όταν τον βλέπει και να θέλει να τον γνωρίσει καλύτερα, χωρίς να επιθυμεί να το συζητά με τους συναδέλφους ή τους φίλους της.

Μπορεί να είναι ένας άνθρωπος που προστατεύει την προσωπική του ζωή.

Μπορεί να μην αισθάνεται άνετα με τα πειράγματα.

Μπορεί να χρειάζεται χρόνο για να καταλάβει τι πραγματικά αισθάνεται.

Ή μπορεί απλώς να μην ενδιαφέρεται και να μη θέλει να βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να απορρίψει κάποιον μπροστά σε άλλους.

Όλες αυτές οι περιπτώσεις είναι διαφορετικές και δεν πρέπει να συγχέονται.

Το γεγονός ότι μια γυναίκα αμηχανεύει όταν την πειράζουν δεν αποδεικνύει ότι της αρέσει ο συγκεκριμένος άνδρας. Αποδεικνύει μόνο ότι η κατάσταση μπορεί να την έχει φέρει σε δύσκολη θέση.

Η διακριτικότητα δεν είναι πάντα ένδειξη κρυφού έρωτα. Μπορεί να είναι απλώς ανάγκη για ιδιωτικότητα.

5. Όταν οι φίλες ή οι συνάδελφοι συμμετέχουν στο πείραγμα

Μερικές φορές η κατάσταση γίνεται πιο περίπλοκη όταν στο πείραγμα συμμετέχουν άνθρωποι από τον στενό κοινωνικό κύκλο της γυναίκας.

Μια φίλη μπορεί να γνωρίζει ότι κάποιος άνδρας ενδιαφέρεται και να αρχίσει να κάνει υπονοούμενα.

Μια συνάδελφος μπορεί να έχει παρατηρήσει κάποιες συναντήσεις και να προσπαθεί να προκαλέσει αντίδραση.

Κάποιος από την παρέα μπορεί να θεωρεί ότι κάνει καλό χιούμορ, χωρίς να καταλαβαίνει ότι δημιουργεί αμηχανία.

Το πρόβλημα είναι ότι η γυναίκα μπορεί να μη θέλει να μοιραστεί τα προσωπικά της συναισθήματα ακόμη και με ανθρώπους που γνωρίζει καλά.

Δεν είναι υποχρεωμένη να απαντήσει σε ερωτήσεις όπως:

«Σου αρέσει τελικά;»

«Γιατί δεν του δίνεις μια ευκαιρία;»

«Τι έγινε μεταξύ σας;»

Η προσωπική της ζωή δεν αποτελεί συλλογική υπόθεση.

Και οι φίλοι που πραγματικά τη σέβονται θα πρέπει να καταλαβαίνουν πότε ένα αστείο έχει πάψει να είναι ευχάριστο.

6. Και ο άνδρας; Πώς μπορεί να χειριστεί μια τέτοια κατάσταση;

Εδώ υπάρχει και η άλλη πλευρά.

Ένας άνδρας που ενδιαφέρεται πραγματικά για μια γυναίκα μπορεί να βρεθεί και ο ίδιος σε δύσκολη θέση όταν οι γύρω αρχίζουν να τον πειράζουν.

Μπορεί να αισθανθεί ότι εκτίθεται, ότι γίνεται αντικείμενο σχολιασμού ή ότι κάθε κίνησή του παρακολουθείται.

Αν, όμως, θέλει να σεβαστεί τη γυναίκα, το χειρότερο που μπορεί να κάνει είναι να συμμετέχει στο ίδιο παιχνίδι.

Δεν χρειάζεται να απαντήσει στα πειράγματα με υπονοούμενα.

Δεν χρειάζεται να προσπαθήσει να προκαλέσει ζήλια.

Δεν χρειάζεται να εμφανίζεται επίμονα μπροστά της για να αποδείξει ότι ενδιαφέρεται.

Και κυρίως, δεν χρειάζεται να τη φέρει σε θέση να δώσει δημόσια απάντηση.

Μπορεί να συνεχίσει να συμπεριφέρεται φυσιολογικά, να είναι ευγενικός και να αφήσει χώρο στην άλλη πλευρά.

Αν υπάρχει κατάλληλη ευκαιρία και αμοιβαία διάθεση, μπορεί να εκφράσει το ενδιαφέρον του με προσωπικό και διακριτικό τρόπο, χωρίς κοινό και χωρίς πίεση.

Και αν η γυναίκα δεν ανταποκριθεί ή δείξει ότι δεν επιθυμεί συνέχεια, οφείλει να σεβαστεί την επιλογή της.

Η πραγματική αυτοπεποίθηση δεν φαίνεται από το πόσο επίμονα διεκδικεί κάποιος έναν άνθρωπο, αλλά και από το πόσο καλά σέβεται τα όριά του.

7. Γιατί το έντονο πείραγμα μπορεί τελικά να απομακρύνει δύο ανθρώπους;

Είναι ίσως η μεγαλύτερη ειρωνεία της υπόθεσης.

Άνθρωποι που υποτίθεται ότι αστειεύονται και θέλουν να φέρουν δύο πρόσωπα πιο κοντά, μπορεί τελικά να πετύχουν το αντίθετο.

Ένα ζευγάρι ανθρώπων που θα μπορούσε να γνωριστεί φυσιολογικά αρχίζει να αισθάνεται ότι κάθε συνάντησή του παρακολουθείται.

Η γυναίκα μπορεί να περιορίσει την επικοινωνία της για να αποφύγει τα σχόλια.

Ο άνδρας μπορεί να απομακρυνθεί επειδή δεν θέλει να θεωρηθεί ότι πιέζει.

Και οι δύο μπορεί να χάσουν την ευκαιρία να επικοινωνήσουν φυσιολογικά, όχι επειδή υπήρξε απαραίτητα κάποιο πρόβλημα μεταξύ τους, αλλά επειδή οι τρίτοι έβαλαν τη δική τους παρουσία ανάμεσα σε δύο ανθρώπους.

Φυσικά, η απόσταση μπορεί να οφείλεται και σε πραγματική έλλειψη ενδιαφέροντος. Δεν πρέπει να αποδίδουμε κάθε απομάκρυνση στα σχόλια των άλλων.

Όμως, υπάρχει μια απλή αλήθεια: όταν οι τρίτοι παρεμβαίνουν συνεχώς σε μια προσωπική κατάσταση, δυσκολεύουν την ελεύθερη επικοινωνία.

Κάποιες γνωριμίες χρειάζονται χώρο, όχι κοινό.

8. Το χιούμορ έχει όρια – ειδικά όταν αφορά τα συναισθήματα κάποιου άλλου

Δεν είναι κακό να πειράζουμε τους φίλους μας.

Δεν είναι κακό να κάνουμε ένα αστείο όταν υπάρχει οικειότητα και όλοι αισθάνονται άνετα.

Το πρόβλημα ξεκινά όταν το ίδιο πείραγμα επαναλαμβάνεται, γίνεται δημόσιο και αγνοεί τη δυσφορία του ανθρώπου που βρίσκεται στο επίκεντρο.

Μια γυναίκα δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι έχει χιούμορ ανεχόμενη συνεχώς σχόλια για την προσωπική της ζωή.

Ούτε ένας άνδρας χρειάζεται να αποδεχτεί ότι θα γίνεται αντικείμενο σχολιασμού επειδή τόλμησε να δείξει ενδιαφέρον.

Ο σεβασμός δεν σημαίνει ότι πρέπει να εξαφανιστεί το χιούμορ. Σημαίνει ότι πρέπει να γνωρίζουμε πότε να σταματάμε.

Και ίσως η πιο ώριμη αντίδραση από κάποιον που παρακολουθεί μια τέτοια κατάσταση να είναι απλώς να αλλάξει θέμα και να αφήσει τους δύο ανθρώπους ήσυχους.


Μερικές φορές, το μεγαλύτερο εμπόδιο ανάμεσα σε δύο ανθρώπους είναι οι τρίτοι

Δεν είναι όλες οι γνωριμίες ίδιες. Δεν αισθάνονται όλες οι γυναίκες με τον ίδιο τρόπο και δεν αντιμετωπίζουν όλοι οι άνδρες το ενδιαφέρον τους με την ίδια συμπεριφορά.

Υπάρχει, όμως, κάτι που αξίζει να θυμόμαστε.

Όταν δύο άνθρωποι βρίσκονται σε μια προσωπική κατάσταση, δεν χρειάζονται απαραίτητα τη βοήθεια μιας ολόκληρης παρέας για να αποφασίσουν τι θα κάνουν.

Δεν χρειάζονται σχόλια κάθε φορά που συναντιούνται. Δεν χρειάζονται υπονοούμενα, πειράγματα και ερωτήσεις μπροστά σε κόσμο.

Χρειάζονται την ελευθερία να επικοινωνήσουν, να γνωριστούν ή να απομακρυνθούν, ανάλογα με το τι πραγματικά θέλουν.

Γιατί μια γυναίκα μπορεί να μη θέλει να εξηγήσει σε κανέναν γιατί χαμογέλασε, γιατί κοκκίνισε ή γιατί δεν απάντησε σε ένα πείραγμα.

Και ένας άνδρας μπορεί να θέλει να εκφράσει το ενδιαφέρον του χωρίς να γίνει το κεντρικό θέμα μιας παρέας.

Δεν είναι κάθε συναίσθημα για δημόσια κατανάλωση.

Ίσως τελικά το πιο όμορφο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε όταν αντιληφθούμε ότι υπάρχει ενδιαφέρον ανάμεσα σε δύο ανθρώπους είναι να μην προσπαθήσουμε να γίνουμε μέρος της ιστορίας τους.

Να μην τους πιέσουμε να αποκαλύψουν κάτι που μπορεί να θέλουν να κρατήσουν για τον εαυτό τους.

Να μην κάνουμε τη δική μας περιέργεια δική τους υποχρέωση.

Γιατί, αν κάποια στιγμή αυτοί οι δύο άνθρωποι θελήσουν να έρθουν πιο κοντά, καλό θα ήταν να το κάνουν επειδή το επέλεξαν οι ίδιοι.

Όχι επειδή τους έσπρωξαν οι υπόλοιποι.

Σχόλια