Μια γυναίκα μπορεί να φέρει μέσα της μια καινούργια ζωή για εννέα μήνες, να γνωρίσει τον πόνο της γέννησης, να σηκώσει ευθύνες που δεν φαίνονται και να διεκδικήσει τη θέση της σε έναν κόσμο που για χρόνια θεωρούσε πως της ανήκε λιγότερο. Μήπως τελικά η δύναμη έχει διαφορετικό πρόσωπο από αυτό που μάθαμε να αναγνωρίζουμε;
Για πολλά χρόνια, η κοινωνία συνήθιζε να αποκαλεί τον άνδρα «ισχυρό φύλο». Η σωματική δύναμη, η μυϊκή διάπλαση, η αντοχή και η δυνατότητα επιβολής θεωρούνταν χαρακτηριστικά που έδιναν στον άνδρα το προβάδισμα.
Όμως, αν σταματήσουμε για λίγο και κοιτάξουμε πέρα από την εξωτερική εικόνα, θα διαπιστώσουμε ότι η δύναμη δεν βρίσκεται αποκλειστικά στους μυς.
Υπάρχει μια δύναμη που ξεκινά από το σώμα, περνάει από την ψυχή, δοκιμάζεται στις δυσκολίες και αποδεικνύεται μέσα από τις πράξεις.
Και σε αυτή τη συζήτηση, η γυναίκα έχει έναν λόγο που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί.
1. Η γυναίκα που φέρνει έναν άνθρωπο στον κόσμο
Ας ξεκινήσουμε από κάτι που δεν αποτελεί άποψη, αλλά μια μοναδική βιολογική δυνατότητα.
Η γυναίκα έχει τη δυνατότητα να κυοφορήσει μια νέα ζωή. Για περίπου εννέα μήνες, το σώμα της φιλοξενεί έναν άνθρωπο που μεγαλώνει μέσα της.
Δεν πρόκειται απλώς για μια περίοδο αναμονής.
Είναι μήνες αλλαγών, σωματικής καταπόνησης, ορμονικών μεταβολών, αγωνίας, προσμονής και πολλές φορές φόβου. Υπάρχουν γυναίκες που περνούν δύσκολες εγκυμοσύνες, αντιμετωπίζουν επιπλοκές, περιορίζουν την καθημερινότητά τους και συνεχίζουν να προσπαθούν ακόμη και όταν το σώμα τους δοκιμάζεται.
Και έπειτα έρχεται ο τοκετός.
Ο πόνος της γέννας είναι μια εμπειρία που δεν μπορεί να περιγραφεί πλήρως από κάποιον που δεν την έχει βιώσει. Μπορεί να υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι τοκετού και διαφορετικές εμπειρίες, όμως η σωματική και ψυχική προσπάθεια είναι πραγματική.
Σκέψου μια γυναίκα που μετά από ώρες πόνου κρατά για πρώτη φορά το παιδί της στην αγκαλιά της.
Εκείνη τη στιγμή δεν χρειάζεται να αποδείξει σε κανέναν ότι είναι δυνατή. Έχει ήδη περάσει μια από τις μεγαλύτερες σωματικές δοκιμασίες της ζωής της.
Ο άνδρας μπορεί να σταθεί δίπλα της, να τη στηρίξει, να μοιραστεί την αγωνία και τη χαρά της πατρότητας. Και αυτή η παρουσία έχει τεράστια αξία.
Όμως την εγκυμοσύνη και τον τοκετό δεν μπορεί να τα βιώσει με το δικό της σώμα.
Αυτό είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι της γυναικείας δύναμης που αξίζει αναγνώριση, χωρίς να χρειάζεται να μειωθεί η αξία κανενός άλλου.
2. Η δύναμη να πονάς και να συνεχίζεις
Υπάρχει μια πλευρά της γυναικείας δύναμης που δεν φαίνεται σε φωτογραφίες και δεν καταγράφεται σε βιογραφικά.
Είναι η γυναίκα που ξυπνάει το πρωί ενώ έχει περάσει μια δύσκολη νύχτα.
Είναι εκείνη που πηγαίνει στη δουλειά ενώ κουβαλάει μια προσωπική στενοχώρια. Που φροντίζει το παιδί της ενώ η ίδια χρειάζεται φροντίδα. Που προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της μετά από έναν χωρισμό, μια απώλεια ή μια απογοήτευση.
Δεν σημαίνει ότι όλες οι γυναίκες αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο ούτε ότι οι άνδρες δεν πονάνε.
Σημαίνει όμως ότι πολλές γυναίκες έχουν μάθει να συνδυάζουν διαφορετικούς ρόλους και ευθύνες, συχνά χωρίς να ζητούν την αναγνώριση που τους αναλογεί.
Και υπάρχει κάτι ακόμη: η δύναμη δεν είναι να μην κλαις.
Είναι να μπορείς να κλάψεις, να παραδεχτείς ότι πληγώθηκες και παρ' όλα αυτά να προσπαθήσεις ξανά.
Μια γυναίκα που έχει περάσει δυσκολίες δεν είναι απαραίτητα αδύναμη επειδή δείχνει τα συναισθήματά της. Μπορεί ακριβώς αυτή η ειλικρίνεια να αποτελεί μέρος της δύναμής της.
3. Από το περιθώριο στην πρώτη γραμμή
Υπήρξαν εποχές που μια γυναίκα έπρεπε να παλέψει ακόμη και για το αυτονόητο: να σπουδάσει, να εργαστεί, να ψηφίσει, να διαχειριστεί την περιουσία της, να πάρει αποφάσεις για τη ζωή της.
Σε πολλές κοινωνίες, οι ευκαιρίες της ήταν περιορισμένες και οι επιλογές της καθορίζονταν από άλλους.
Σήμερα, η εικόνα έχει αλλάξει σημαντικά.
Οι γυναίκες βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης, διοικούν επιχειρήσεις, εργάζονται στην επιστήμη, διεκδικούν αξιώματα, δημιουργούν επιχειρηματικές δραστηριότητες και διακρίνονται στον αθλητισμό.
Μπορούμε να τις συναντήσουμε σε εργαστήρια έρευνας, σε χειρουργεία, σε δικαστικές αίθουσες, σε εργοτάξια, σε πανεπιστήμια και σε διοικητικά συμβούλια.
Και το σημαντικότερο είναι ότι δεν χρειάζεται πλέον να αποδεικνύουν καθημερινά πως δικαιούνται να βρίσκονται εκεί.
Βέβαια, οι ανισότητες δεν έχουν εξαφανιστεί. Οι μισθολογικές διαφορές, η δυσκολία επαγγελματικής εξέλιξης, η άνιση κατανομή των οικογενειακών υποχρεώσεων και τα στερεότυπα εξακολουθούν να υπάρχουν.
Όμως η γυναικεία παρουσία έχει αποκτήσει μια δυναμική που δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει.
Η γυναίκα δεν ζητά απλώς μια θέση δίπλα στον άνδρα. Θέλει να έχει τη δυνατότητα να επιλέγει τη δική της πορεία.
4. Η γυναίκα στην καθημερινότητα: Εκεί που δεν υπάρχουν χειροκροτήματα
Ας αφήσουμε για λίγο τις μεγάλες προσωπικότητες και ας κοιτάξουμε γύρω μας.
Τη γυναίκα που δουλεύει οκτώ ώρες και επιστρέφει στο σπίτι για να συνεχίσει με τις υποχρεώσεις της.
Τη μητέρα που προσπαθεί να συνδυάσει εργασία, παιδιά και προσωπική ζωή.
Την κόρη που φροντίζει τους ηλικιωμένους γονείς της.
Τη γυναίκα που μεγαλώνει μόνη της ένα παιδί και πρέπει να παίξει πολλούς ρόλους ταυτόχρονα.
Την εργαζόμενη που διεκδικεί σεβασμό σε έναν χώρο όπου ακόμη υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν ότι μπορεί να της μιλούν υποτιμητικά.
Αυτές οι γυναίκες δεν βρίσκονται απαραίτητα στα πρωτοσέλιδα.
Δεν παίρνουν βραβεία και δεν γίνονται viral.
Ωστόσο, η καθημερινότητά τους αποτελεί μια διαρκή άσκηση αντοχής, οργάνωσης και αποφασιστικότητας.
Και ίσως εκεί να βρίσκεται μια από τις πιο ουσιαστικές μορφές δύναμης: σε όσα κάνει κάποιος χωρίς να περιμένει να τον χειροκροτήσουν.
5. Και οι άνδρες; Μήπως η δύναμή τους παρεξηγήθηκε;
Για να αναγνωρίσουμε τη δύναμη της γυναίκας, δεν χρειάζεται να ακυρώσουμε τον άνδρα.
Ο άνδρας έχει τις δικές του δυσκολίες, τις δικές του ευθύνες και τις δικές του μορφές αντοχής.
Πολλοί άνδρες μεγάλωσαν με την αντίληψη ότι δεν πρέπει να κλαίνε, να δείχνουν φόβο ή να παραδέχονται ότι χρειάζονται βοήθεια.
Κλήθηκαν να είναι πάντα οι δυνατοί, οι προστάτες, εκείνοι που πρέπει να βρίσκουν λύσεις ακόμη και όταν δεν ξέρουν πώς.
Και αυτό μπορεί να γίνει ένα διαφορετικό είδος πίεσης.
Ένας άνδρας που στηρίζει τη σύντροφό του στην εγκυμοσύνη, συμμετέχει ενεργά στην ανατροφή των παιδιών, αναλαμβάνει τις ευθύνες του σπιτιού και δεν φοβάται να εκφράσει τα συναισθήματά του δεν χάνει τη δύναμή του.
Αντίθετα, αποδεικνύει ότι έχει καταλάβει πως η πραγματική δύναμη δεν χρειάζεται επίδειξη.
Ούτε η γυναίκα χρειάζεται έναν άνδρα που να αισθάνεται μικρότερος δίπλα της ούτε ο άνδρας μια γυναίκα που να αισθάνεται υποχρεωμένη να είναι μικρότερη από εκείνον.
6. Ποιο είναι τελικά το ισχυρό φύλο;
Αν η ερώτηση αφορά τη σωματική δύναμη, υπάρχουν βιολογικές διαφορές και κατά μέσο όρο οι άνδρες διαθέτουν μεγαλύτερη μυϊκή δύναμη.
Αν όμως εξετάσουμε την ικανότητα κυοφορίας, η γυναίκα διαθέτει μια μοναδική βιολογική δυνατότητα.
Αν μιλήσουμε για επαγγελματική επιτυχία, ηγεσία, αποφασιστικότητα, αντοχή και δημιουργικότητα, δεν υπάρχει φύλο που να έχει το αποκλειστικό προνόμιο.
Η δύναμη εκφράζεται διαφορετικά σε κάθε άνθρωπο.
Ωστόσο, αν έπρεπε να αναδείξουμε έναν λόγο για τον οποίο η γυναίκα αξίζει να χαρακτηριστεί ισχυρό φύλο, θα ξεκινούσαμε από τη δυνατότητά της να φέρει μια νέα ζωή στον κόσμο και από όλα όσα έχει καταφέρει να διεκδικήσει μέσα σε μια κοινωνία που για αιώνες της έβαζε περιορισμούς.
Δεν είναι μικρό πράγμα να δημιουργείς ζωή, να περνάς σωματικές και συναισθηματικές δοκιμασίες και παράλληλα να διεκδικείς ισότιμα τη θέση σου σε κάθε τομέα της κοινωνίας.
Και αυτό δεν είναι ένας διαγωνισμός με νικητές και ηττημένους.
Είναι μια αναγνώριση που άργησε να δοθεί.
Το δυνατότερο φύλο ίσως είναι εκείνο που δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι είναι δυνατό
Ίσως τελικά η ερώτηση «ποιο είναι το ισχυρό φύλο;» να έχει παγιδεύσει και τα δύο φύλα σε έναν άσκοπο ανταγωνισμό.
Η γυναίκα δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι είναι ανώτερη από τον άνδρα. Ο άνδρας δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι είναι ανώτερος από τη γυναίκα.
Υπάρχει όμως κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάμε.
Μια γυναίκα μπορεί να κουβαλήσει μέσα της μια νέα ζωή για εννέα μήνες, να πονέσει για να τη φέρει στον κόσμο και στη συνέχεια να σταθεί απέναντι σε μια κοινωνία που δεν της χάρισε πάντα τις ευκαιρίες που άξιζε.
Μπορεί να είναι μητέρα, επιστήμονας, εργαζόμενη, επιχειρηματίας, αθλήτρια, δημιουργός και η ίδια άνθρωπος με όνειρα που δεν τελειώνουν στις υποχρεώσεις της.
Και δεν χρειάζεται να διαλέξει μόνο έναν από αυτούς τους ρόλους.
Αν υπάρχει ένα φύλο που αξίζει να αναγνωριστεί για τη μοναδική του δύναμη να δημιουργεί ζωή και για τη διαδρομή του μέχρι να κατακτήσει τη θέση που του αξίζει, αυτό είναι η γυναίκα.
Όχι επειδή ο άνδρας είναι λιγότερο δυνατός.
Αλλά επειδή υπάρχουν μάχες που οι γυναίκες έδωσαν για αιώνες, πόνοι που μόνο εκείνες μπορούν να βιώσουν σωματικά και επιτεύγματα που αξίζουν πολύ μεγαλύτερη αναγνώριση.
Ίσως, λοιπόν, το πραγματικό ερώτημα να μην είναι ποιο είναι το ισχυρό φύλο.
Αλλά πόσο συχνά θυμόμαστε να αναγνωρίζουμε τη δύναμη της γυναίκας, πριν χρειαστεί να μας την αποδείξει ξανά.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου