Ανδρέας Παχατουρίδης: Ο δήμαρχος που άλλαξε το Περιστέρι – Όταν μια πόλη αρχίζει να πιστεύει ξανά στον εαυτό της

 





Κάποιες πόλεις αλλάζουν πρόσωπο μέσα από μεγάλα έργα. Άλλες αλλάζουν μέσα από μικρές καθημερινές συνήθειες, από πλατείες που γεμίζουν κόσμο, δρόμους που αποκτούν ζωή και γειτονιές που ξαναβρίσκουν την ταυτότητά τους. Η ιστορία του Περιστερίου και η μακρά παρουσία του Ανδρέα Παχατουρίδη στην ηγεσία του δήμου αποτελούν μια ενδιαφέρουσα περίπτωση για το πώς η τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να επηρεάσει την εικόνα μιας ολόκληρης πόλης.

Η πόλη που δεν ήθελε να παραμείνει στη σκιά της Αθήνας

Υπάρχουν περιοχές που, παρότι βρίσκονται δίπλα σε μια μεγάλη πρωτεύουσα, αντιμετωπίζονται για χρόνια σαν να βρίσκονται σε δεύτερη μοίρα. Το Περιστέρι γνώρισε αυτή την πραγματικότητα.

Μια πόλη με έντονη λαϊκή ταυτότητα, ανθρώπους που έφτιαξαν τις ζωές τους μέσα από τη δουλειά, οικογένειες που μεγάλωσαν γενιές στις ίδιες γειτονιές και καταστήματα που αποτελούν κομμάτι της καθημερινότητας.

Για πολλούς κατοίκους, το Περιστέρι ήταν κυρίως ο τόπος όπου έμεναν. Για να βγουν, να διασκεδάσουν, να περπατήσουν ή να απολαύσουν μια διαφορετική βόλτα, συχνά επέλεγαν το κέντρο της Αθήνας ή άλλες περιοχές.

Το ερώτημα ήταν απλό: Γιατί μια πόλη με τόσο κόσμο, τόσο ζωντανές γειτονιές και τόσο μεγάλη ιστορία να μην μπορεί να προσφέρει περισσότερα στους ίδιους τους κατοίκους της;

Σε αυτή την πορεία αλλαγής συνδέθηκε το όνομα του Ανδρέα Παχατουρίδη.

Ένας δήμαρχος που συνδέθηκε με μια μακρά περίοδο αλλαγών

Ο Ανδρέας Παχατουρίδης ανέλαβε τη δημαρχία το 2003 και παρέμεινε στο τιμόνι του δήμου μέσα από διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις.

Η πολυετής παρουσία του δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη ότι κάθε επιλογή ήταν σωστή ή ότι όλα τα προβλήματα λύθηκαν. Αποτελεί, όμως, ένα σημαντικό πολιτικό γεγονός για την αυτοδιοικητική ιστορία της περιοχής.

Η δική του δημοτική πορεία ταυτίστηκε με την προσπάθεια να αποκτήσει το Περιστέρι διαφορετική εικόνα: περισσότερους δημόσιους χώρους, αναβαθμισμένες υποδομές, σημεία συνάντησης και μια πιο έντονη αστική ταυτότητα.

Και εδώ βρίσκεται μια ενδιαφέρουσα διάσταση της τοπικής αυτοδιοίκησης: ο δήμαρχος δεν κρίνεται μόνο από όσα εγκαινιάζει, αλλά και από το πώς επηρεάζει τη ζωή των ανθρώπων που χρησιμοποιούν την πόλη κάθε μέρα.

Η πραγματική αλλαγή φαίνεται στη βόλτα του κατοίκου



Ας αφήσουμε για λίγο τις πολιτικές δηλώσεις και τις δημοτικές ανακοινώσεις.

Ας σκεφτούμε έναν εργαζόμενο που επιστρέφει κουρασμένος στο σπίτι του. Ένα απόγευμα αποφασίζει να βγει για έναν καφέ χωρίς να χρειαστεί να μετακινηθεί προς το κέντρο της Αθήνας.

Μια οικογένεια θέλει να κάνει μια βόλτα με τα παιδιά της. Ένας ηλικιωμένος αναζητά ένα παγκάκι για να ξεκουραστεί. Δύο φίλοι θέλουν να συναντηθούν μετά τη δουλειά. Ένας νέος αναζητά έναν χώρο για να περάσει το βράδυ του.

Αυτές οι φαινομενικά ασήμαντες στιγμές είναι εκείνες που αποκαλύπτουν αν μια πόλη λειτουργεί για τους ανθρώπους της.

Η ανάπτυξη ενός εμπορικού κέντρου, η βελτίωση μιας πλατείας ή η δημιουργία ενός χώρου αναψυχής δεν έχουν αξία μόνο ως έργα. Έχουν αξία όταν μετατρέπονται σε πραγματικές επιλογές για τον κάτοικο.

Το Περιστέρι απέκτησε σταδιακά μια πιο έντονη παρουσία στον χάρτη της καθημερινής εξόδου και της αστικής ζωής της Δυτικής Αθήνας.

Και αυτό είναι ίσως ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της αλλαγής του: η ιδέα ότι δεν χρειάζεται απαραίτητα να φύγεις από τη γειτονιά σου για να περάσεις όμορφα.

Η κοινωνική πολιτική: Η πόλη δεν είναι μόνο οι δρόμοι και οι πλατείες





Υπάρχει, όμως, μια πλευρά της δημοτικής διοίκησης που δεν φωτογραφίζεται πάντα εύκολα.

Είναι η πλευρά που αφορά τον ηλικιωμένο που χρειάζεται βοήθεια στο σπίτι, την οικογένεια που δυσκολεύεται οικονομικά, τον άνθρωπο που δεν έχει εύκολη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και εκείνον που περνά μια δύσκολη περίοδο χωρίς να θέλει να το διαφημίσει.

Στον Δήμο Περιστερίου έχουν αναπτυχθεί κοινωνικές δομές και προγράμματα όπως:

  • Καθήκον κατ' οίκον: υποστήριξη ανθρώπων που χρειάζονται βοήθεια στην καθημερινότητά τους.

  • Κοινωνικό Παντοπωλείο: στήριξη νοικοκυριών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες.

  • Κοινωνικά Ιατρεία και Φαρμακεία: παροχή κοινωνικής υποστήριξης σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη.

  • Σε Έχω Έννοια: μια πρωτοβουλία με επίκεντρο την ανθρώπινη φροντίδα.

Αυτές οι υπηρεσίες έχουν μια ιδιαίτερη σημασία, γιατί μας θυμίζουν ότι η επιτυχία μιας πόλης δεν μετριέται αποκλειστικά από το πόσο όμορφη φαίνεται.

Μετριέται και από το αν μπορεί να σταθεί δίπλα σε εκείνον που δυσκολεύεται.

Μια πλατεία μπορεί να τη χαρούν χιλιάδες άνθρωποι. Μια κοινωνική υπηρεσία μπορεί να αλλάξει την καθημερινότητα μιας οικογένειας που διαφορετικά θα αισθανόταν μόνη.

Και οι δύο παρεμβάσεις έχουν θέση στην έννοια μιας σύγχρονης πόλης.

Σύντομο βιογραφικό+1

Το Περιστέρι απέκτησε δική του ταυτότητα


Ίσως μία από τις σημαντικότερες αλλαγές που μπορεί να παρατηρήσει κανείς είναι η σχέση της πόλης με την ίδια της την ταυτότητα.

Για χρόνια, πολλές δυτικές συνοικίες της Αθήνας αντιμετωπίζονταν μέσα από στερεότυπα. Η απόσταση από το ιστορικό κέντρο, η εργατική φυσιογνωμία και η έλλειψη προβολής δημιουργούσαν συχνά την εντύπωση ότι η ζωή βρίσκεται κάπου αλλού.

Το Περιστέρι κατάφερε να διεκδικήσει μια διαφορετική θέση.

Η εμπορική κίνηση, η εστίαση, οι χώροι συνάντησης και οι πολιτιστικές δραστηριότητες συνέβαλαν στη διαμόρφωση μιας πόλης που δεν αποτελεί απλώς τόπο κατοικίας, αλλά και προορισμό για ανθρώπους από άλλες περιοχές.

Σκέψου έναν ιδιοκτήτη καφέ που βλέπει περισσότερους ανθρώπους να κυκλοφορούν στην περιοχή του. Έναν εργαζόμενο στην εστίαση που βρίσκει περισσότερες επαγγελματικές ευκαιρίες. Έναν νέο που δεν αισθάνεται ότι πρέπει να φύγει από τη γειτονιά του για να βρει ζωή.

Αυτές είναι οι μικρές οικονομικές και κοινωνικές διαστάσεις μιας αστικής αλλαγής.

Βέβαια, η ανάπτυξη μιας εμπορικής περιοχής δεν σημαίνει αυτομάτως ότι όλοι οι επαγγελματίες ευημερούν ή ότι όλοι οι κάτοικοι απολαμβάνουν τις ίδιες δυνατότητες. Χρειάζεται διαρκής προσπάθεια ώστε η πρόοδος να μην περιορίζεται σε συγκεκριμένα σημεία της πόλης.

Η μεγάλη εκλογική εμπιστοσύνη και το ερώτημα της πολιτικής ευθύνης

Η πολιτική διαδρομή του Ανδρέα Παχατουρίδη παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Στις δημοτικές εκλογές του 2023 επανεξελέγη με ποσοστό 78%, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε ο Δήμος Περιστερίου. Ήταν η έκτη συνεχόμενη εκλογική του επικράτηση.

Δήμος Περιστερίου+1

Ένα τέτοιο αποτέλεσμα δεν περνά απαρατήρητο.

Δείχνει ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων επέλεξε να συνεχίσει με την ίδια δημοτική διοίκηση.

Αλλά εδώ χρειάζεται μια σημαντική διάκριση.

Η εκλογική εμπιστοσύνη δεν σημαίνει ότι ένας δήμαρχος δεν πρέπει να δέχεται κριτική. Αντίθετα, όσο μεγαλύτερη είναι η πολιτική κυριαρχία μιας διοίκησης, τόσο μεγαλύτερη είναι και η ανάγκη για διαφάνεια, λογοδοσία και ουσιαστικό έλεγχο.

Ο δημότης δεν είναι υποχρεωμένος να συμφωνεί με κάθε απόφαση επειδή ψήφισε έναν δήμαρχο. Έχει δικαίωμα να ζητά καλύτερη καθαριότητα, περισσότερους χώρους πρασίνου, ασφαλή πεζοδρόμια, σχολεία που ανταποκρίνονται στις ανάγκες των παιδιών και λύσεις στα προβλήματα στάθμευσης.

Η πραγματική επιτυχία μιας δημοτικής διοίκησης δεν βρίσκεται μόνο στο αποτέλεσμα της κάλπης. Βρίσκεται στην ικανότητά της να συνεχίζει να βελτιώνεται, ακόμη και όταν απολαμβάνει ισχυρή υποστήριξη.

Τι θα κρίνει το Περιστέρι της επόμενης ημέρας;

Το επόμενο μεγάλο στοίχημα δεν είναι απλώς να διατηρηθεί η εικόνα μιας όμορφης πόλης.

Είναι να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες μιας μεγαλούπολης που συνεχίζει να μεγαλώνει και να αλλάζει.

Στις προτεραιότητες που παρουσίασε ο δήμαρχος για την περίοδο 2023-2028 περιλαμβάνονταν δύο μεγάλα υπόγεια πάρκινγκ, η διάνοιξη της οδού Τεμπών, η δημιουργία μεγάλου άλσους, η δημοτική ηλεκτροκίνητη συγκοινωνία με πέντε λεωφορεία και παρεμβάσεις στο πράσινο και στην άρδευση. Πρόκειται για εξαγγελίες και στόχους, των οποίων η υλοποίηση πρέπει να αξιολογείται ξεχωριστά.

Δήμος Περιστερίου

Το ζητούμενο είναι να μπορεί ένας κάτοικος να κυκλοφορεί χωρίς να φοβάται για την ασφάλειά του, να βρίσκει χώρο στάθμευσης χωρίς να χάνει μισή ώρα, να απολαμβάνει περισσότερο πράσινο και να έχει πρόσβαση σε ποιοτικές δημόσιες υπηρεσίες.

Γιατί η πόλη δεν ανήκει μόνο σε όσους την επισκέπτονται για έναν καφέ ή μια βόλτα.

Ανήκει κυρίως σε εκείνους που ξυπνούν κάθε πρωί εκεί, πηγαίνουν στη δουλειά τους, μεγαλώνουν τα παιδιά τους και επιστρέφουν στα σπίτια τους.

Αυτοί είναι οι άνθρωποι που γνωρίζουν καλύτερα από οποιονδήποτε τι έχει αλλάξει και τι εξακολουθεί να χρειάζεται βελτίωση.

Τελικά, τι σημαίνει να αλλάζεις μια πόλη;

Η περίπτωση του Ανδρέα Παχατουρίδη έχει ενδιαφέρον επειδή αναδεικνύει κάτι που συχνά ξεχνάμε όταν συζητάμε για την πολιτική.

Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι ίσως το πιο άμεσο πρόσωπο της πολιτικής στην καθημερινότητά μας.

Δεν χρειάζεται να παρακολουθήσεις μια κοινοβουλευτική συζήτηση για να καταλάβεις αν ο δήμος σου λειτουργεί. Το καταλαβαίνεις όταν περπατάς στον δρόμο, όταν πηγαίνεις το παιδί σου στο σχολείο, όταν αναζητάς βοήθεια από μια κοινωνική υπηρεσία ή όταν θέλεις να καθίσεις σε μια πλατεία.

Ο Παχατουρίδης έχει συνδέσει το όνομά του με μια μακρά περίοδο μεταμόρφωσης του Περιστερίου. Αυτό αποτελεί ένα σημαντικό κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας της πόλης.

Δεν σημαίνει ότι το Περιστέρι έγινε μια πόλη χωρίς προβλήματα. Ούτε ότι η δουλειά ενός δημάρχου μπορεί να αποσυνδεθεί από τη συμμετοχή των κατοίκων, τις ανάγκες των γειτονιών και την κριτική.

Σημαίνει, όμως, ότι μια πόλη μπορεί να αλλάξει κατεύθυνση όταν υπάρχει σχέδιο, συνέχεια και επιμονή.

Το δυνατό κλείσιμο: Η μεγαλύτερη κληρονομιά δεν είναι ένα έργο

Ίσως, τελικά, η μεγαλύτερη αλλαγή που μπορεί να προσφέρει ένας δήμαρχος δεν είναι ένα καινούργιο κτίριο, μια εντυπωσιακή πλατεία ή ένας φωτισμένος δρόμος.

Είναι να κάνει τους κατοίκους να κοιτούν τον τόπο τους με διαφορετικό μάτι.

Να μη λένε απλώς «μένω στο Περιστέρι», αλλά να αισθάνονται ότι η πόλη τους έχει κάτι να προσφέρει. Να μπορούν να καλέσουν έναν φίλο από άλλη περιοχή χωρίς να σκέφτονται ότι πρέπει να φύγουν για να περάσουν καλά. Να βλέπουν τη γειτονιά τους ως έναν τόπο με παρόν και μέλλον.

Ο Ανδρέας Παχατουρίδης είναι ένας δήμαρχος που έχει συνδεθεί πολιτικά με αυτή την αλλαγή.

Όμως, υπάρχει και μια τελευταία σκέψη που αξίζει να κρατήσουμε: μια πόλη δεν ολοκληρώνεται ποτέ.

Κάθε γενιά έχει δικαίωμα να ζητήσει κάτι καλύτερο από την προηγούμενη. Κάθε δημοτική διοίκηση οφείλει να παραδίδει έναν τόπο λίγο πιο λειτουργικό, λίγο πιο ανθρώπινο και λίγο πιο έτοιμο για το αύριο.

Γιατί ο πραγματικός νικητής μιας επιτυχημένης δημοτικής πορείας δεν πρέπει να είναι ο δήμαρχος.

Πρέπει να είναι η ίδια η πόλη και οι άνθρωποί της.

Σχόλια