Η ταινία που έκανε το Insidious πολύ πιο περίπλοκο απ’ όσο νομίζαμε
Το Insidious δεν είναι απλώς μια σειρά ταινιών τρόμου με φαντάσματα, δαίμονες και μια μυστηριώδη διάσταση. Όσο προχωρά η ιστορία, αποκαλύπτεται ότι οι ταινίες συνδέονται μεταξύ τους με τρόπους που δεν είναι πάντα εμφανείς από την πρώτη προβολή.
Ιδιαίτερα το Insidious: Chapter 2 αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να δούμε την πρώτη ταινία. Πράγματα που αρχικά μοιάζουν με απλές τρομακτικές σκηνές αποκτούν διαφορετική σημασία, ενώ το The Further αποδεικνύεται ότι δεν λειτουργεί με τους ίδιους κανόνες χρόνου με τον πραγματικό κόσμο.
Και κάπου εδώ βρίσκεται μία από τις πιο ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες ολόκληρου του franchise: ο ενήλικος Josh μπορεί να συναντήσει τον ίδιο του τον εαυτό όταν ήταν παιδί.
Ο ενήλικος Josh συναντά τον μικρό Josh
Στο Insidious: Chapter 2, ο Josh βρίσκεται στο The Further προσπαθώντας να βρει τρόπο να επιστρέψει στον πραγματικό κόσμο και να σώσει την οικογένειά του.
Σε κάποια στιγμή βρίσκεται μέσα σε μια εκδοχή του παλιού σπιτιού της οικογένειάς του και βλέπει κάτι που μοιάζει αδύνατο: τον εαυτό του όταν ήταν παιδί.
Ο μικρός Josh βρίσκεται εκεί και ο ενήλικος Josh προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο μικρός Josh παρέμεινε όλα αυτά τα χρόνια παγιδευμένος στο The Further. Η ταινία εξηγεί ουσιαστικά ότι ο χρόνος σε αυτή τη διάσταση δεν λειτουργεί γραμμικά όπως στον πραγματικό κόσμο.
Έτσι, διαφορετικές χρονικές στιγμές μπορούν να συνυπάρχουν και να συνδέονται.
Αυτό είναι ένα από τα στοιχεία που κάνουν το The Further τόσο διαφορετικό από ένα απλό «στοιχειωμένο μέρος».
Και τότε καταλαβαίνουμε καλύτερα κάποιες σκηνές της πρώτης ταινίας
Εδώ βρίσκεται ίσως η πιο ενδιαφέρουσα σύνδεση.
Στην πρώτη ταινία βλέπουμε διάφορα ανεξήγητα περιστατικά γύρω από το σπίτι της οικογένειας Lambert. Στο Chapter 2 όμως η ταινία επιστρέφει σε ορισμένα από αυτά και μας δείχνει ότι δεν ήταν απαραίτητα αυτό που νομίζαμε.
Ο ενήλικος Josh, ενώ βρίσκεται στο The Further, μπορεί να επηρεάσει γεγονότα που συνδέονται με το παρελθόν του.
Με άλλα λόγια, ορισμένα από τα «χτυπήματα», τους ήχους και τις παρουσίες που αρχικά θεωρούσαμε ότι προέρχονταν αποκλειστικά από κάποιο πνεύμα αποκτούν νέα εξήγηση.
Η συνέχεια ουσιαστικά μας λέει: μερικές φορές αυτό που βλέπαμε στο παρελθόν ήταν ο Josh από το μέλλον.
Γι’ αυτό και όταν ξαναδούμε τις δύο πρώτες ταινίες, αρκετές σκηνές αποκτούν διαφορετική σημασία.
Το The Further δεν έχει κανονικό χρόνο
Το The Further είναι ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους το franchise μπορεί να παίζει τόσο πολύ με το παρελθόν και το παρόν.
Οι χαρακτήρες δεν βρίσκονται απλώς σε έναν παράλληλο κόσμο γεμάτο πνεύματα. Η ίδια η έννοια του χρόνου φαίνεται να λειτουργεί διαφορετικά εκεί.
Γι’ αυτό ο Josh μπορεί να συναντήσει τον μικρότερο εαυτό του, ενώ ταυτόχρονα η ιστορία που παρακολουθούμε στο παρόν συνεχίζεται κανονικά.
Δεν πρόκειται ακριβώς για ένα κλασικό ταξίδι στον χρόνο όπως στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Το franchise δεν δίνει έναν πλήρη «χάρτη» των κανόνων του The Further. Αυτό που δείχνει όμως ξεκάθαρα είναι ότι το παρελθόν, το παρόν και οι αναμνήσεις μπορούν να αλληλεπιδρούν με έναν τρόπο που δεν υπακούει στη συνηθισμένη χρονολογία.
Ο Josh είχε αυτή την ικανότητα από παιδί
Μία ακόμη σημαντική λεπτομέρεια είναι ότι ο Josh δεν απέκτησε την ικανότητα να ταξιδεύει στο The Further όταν συνέβησαν τα γεγονότα με τον Dalton.
Την είχε από παιδί.
Η Elise είχε ήδη αντιληφθεί ότι ο μικρός Josh μπορούσε να αστρικά προβάλει τον εαυτό του και να ταξιδεύει σε αυτή τη διάσταση. Το πρόβλημα ήταν ότι η ικανότητά του τον έκανε επίσης ευάλωτο στις οντότητες που βρίσκονταν εκεί.
Γι’ αυτό και οι αναμνήσεις του καταπιέστηκαν.
Ο Josh μεγάλωσε χωρίς να θυμάται ουσιαστικά τι είχε συμβεί.
Όταν όμως η ιστορία επαναλαμβάνεται με τον Dalton, το παρελθόν επιστρέφει.
Η Bride in Black συνδέει το παρελθόν με το παρόν
Μία από τις σημαντικότερες παρουσίες της ιστορίας είναι η Bride in Black, δηλαδή ο Parker Crane.
Η σύνδεσή του με τον Josh ξεκινά όταν ο Josh είναι ακόμη παιδί. Χρόνια αργότερα, η ίδια οντότητα επιστρέφει και γίνεται κεντρικό μέρος της ιστορίας του Chapter 2.
Έτσι, το franchise δημιουργεί μια ιστορία όπου το τραύμα του Josh από την παιδική του ηλικία δεν είναι απλώς ένα ξεχασμένο περιστατικό.
Είναι κάτι που επιστρέφει και επηρεάζει την ενήλικη ζωή του.
Η Elise είναι ο συνδετικός κρίκος
Η Elise Rainier είναι ίσως ο χαρακτήρας που ενώνει περισσότερο τις διαφορετικές χρονικές περιόδους του franchise.
Γνωρίζει τον Josh όταν είναι παιδί, καταλαβαίνει την ικανότητά του και προσπαθεί να τον προστατεύσει.
Αργότερα βρίσκεται ξανά στη ζωή του όταν ο Dalton παγιδεύεται στο The Further.
Έτσι, όταν γνωρίζουμε περισσότερα για την Elise και το παρελθόν της μέσα από τα Chapter 3 και The Last Key, καταλαβαίνουμε ότι η ιστορία της δεν ξεκίνησε με την οικογένεια Lambert.
Η Elise είχε ήδη αντιμετωπίσει παρόμοιες περιπτώσεις για πολλά χρόνια.
Η κόκκινη πόρτα δεν είναι απλώς ένα τρομακτικό σύμβολο
Η κόκκινη πόρτα είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα στοιχεία του Insidious.
Αρχικά φαίνεται σαν ένα απλό οπτικό σύμβολο που οδηγεί σε κάτι σκοτεινό.
Στην πραγματικότητα όμως αντιπροσωπεύει το πέρασμα προς το The Further και λειτουργεί σαν ένα όριο ανάμεσα στον κόσμο των ζωντανών και σε αυτόν των πνευμάτων.
Η σημασία της γίνεται ακόμη μεγαλύτερη στις επόμενες ταινίες, ιδιαίτερα όταν ο Dalton αρχίζει να αντιμετωπίζει ξανά όσα είχε ξεχάσει.
Ο Lipstick-Face Demon δεν είναι μια τυχαία παρουσία
Ο κόκκινος δαίμονας που βλέπει ο Dalton είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές μορφές του franchise.
Η παρουσία του συνδέεται με το The Further και με την ικανότητα των χαρακτήρων να ταξιδεύουν εκεί.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η ίδια μορφή εμφανίζεται σε διαφορετικές χρονικές περιόδους της ιστορίας, δημιουργώντας την αίσθηση ότι ο κίνδυνος δεν αφορά μόνο μία οικογένεια ή ένα συγκεκριμένο περιστατικό.
Είναι κάτι που υπάρχει στο The Further και μπορεί να επιστρέψει όταν κάποιος ανοίξει ξανά την πόρτα.
Οι επόμενες ταινίες αλλάζουν ακόμη περισσότερο τη χρονολογία
Το franchise δεν ακολούθησε μία απλή γραμμική αφήγηση.
Το Insidious: Chapter 3 λειτουργεί ως prequel και μας μεταφέρει σε γεγονότα πριν από την ιστορία της οικογένειας Lambert.
Το Insidious: The Last Key πηγαίνει ακόμη πιο βαθιά στο παρελθόν της Elise και εξηγεί περισσότερα για την παιδική της ηλικία και τις εμπειρίες που την διαμόρφωσαν.
Αργότερα, το Insidious: The Red Door επιστρέφει στην οικογένεια Lambert και δείχνει τις συνέπειες όσων συνέβησαν χρόνια νωρίτερα.
Έτσι, η σειρά μπορεί να παρακολουθηθεί όχι μόνο ως μια συλλογή ταινιών τρόμου, αλλά και ως μία ιστορία που συμπληρώνει σταδιακά τα κενά του παρελθόντος.
Το μεγαλύτερο «κόλπο» του Insidious
Ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του Insidious είναι ότι η σειρά μάς αναγκάζει να ξανασκεφτούμε σκηνές που έχουμε ήδη δει.
Το Chapter 2 δεν περιορίζεται στο να συνεχίσει την ιστορία της πρώτης ταινίας.
Επιστρέφει στο παρελθόν και μας δείχνει ότι ορισμένα γεγονότα είχαν διαφορετική εξήγηση από αυτή που πιστεύαμε.
Ο ενήλικος Josh και ο μικρός Josh δεν θα έπρεπε κανονικά να μπορούν να συναντηθούν.
Στο The Further όμως αυτό γίνεται δυνατό.
Και από εκεί προκύπτει μία από τις πιο παράξενες ιδέες ολόκληρου του franchise: το μέλλον μπορεί να αφήσει το αποτύπωμά του στο παρελθόν.
Αυτό κάνει το Insidious: Chapter 2 πολύ περισσότερο από μία απλή συνέχεια.
Είναι ουσιαστικά η ταινία που μας αποκαλύπτει ότι το The Further δεν είναι απλώς ένας τόπος γεμάτος φαντάσματα.
Είναι ένας χώρος όπου οι αναμνήσεις, οι φόβοι, οι άνθρωποι και ο ίδιος ο χρόνος μπορούν να μπλέξουν μεταξύ τους.
Και ίσως αυτός είναι ο λόγος που, όταν ξαναδούμε το πρώτο Insidious μετά το Chapter 2, αρκετές σκηνές δεν μοιάζουν πλέον ίδιες.
Γιατί τώρα ξέρουμε κάτι που τότε αγνοούσαμε:
Κάποια από τα πράγματα που φοβόμασταν στο παρελθόν… μπορεί να ήταν ο Josh από το μέλλον.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου