Όταν ο εργοδότης λέει «εδώ είμαστε σαν οικογένεια»: τι μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτή τη φράση

 


«Μην ανησυχείς. Εδώ είμαστε σαν οικογένεια.»

Είναι μια φράση που έχουν ακούσει πολλοί άνθρωποι όταν ξεκινούν μια καινούργια δουλειά.

Μερικές φορές λέγεται με την καλύτερη πρόθεση.

Ο εργοδότης θέλει να δείξει ότι το κλίμα είναι φιλικό, ότι οι εργαζόμενοι μπορούν να μιλούν μαζί του και ότι δεν αντιμετωπίζει το προσωπικό απλώς σαν αριθμούς.

Άλλες φορές, όμως, η ίδια φράση μπορεί να αποκτήσει ένα τελείως διαφορετικό νόημα.

Γιατί το «είμαστε σαν οικογένεια» δεν λέει από μόνο του τίποτα.

Αυτό που έχει σημασία είναι τι συμβαίνει μετά.

Όταν η «οικογένεια» σημαίνει σεβασμό

Υπάρχουν χώροι εργασίας όπου οι άνθρωποι πραγματικά έχουν καλές σχέσεις.

Ο εργοδότης ακούει τους εργαζομένους.

Υπάρχει συνεννόηση.

Αν κάποιος αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα, υπάρχει κατανόηση μέσα στα όρια της δουλειάς.

Οι εργαζόμενοι μπορούν να πουν ότι διαφωνούν χωρίς να φοβούνται ότι θα τιμωρηθούν επειδή εξέφρασαν την άποψή τους.

Σε μια τέτοια περίπτωση, το «είμαστε σαν οικογένεια» μπορεί απλώς να περιγράφει ένα ανθρώπινο και συνεργατικό περιβάλλον.

Και αυτό είναι θετικό.

Όταν όμως η «οικογένεια» γίνεται δικαιολογία

Το πρόβλημα αρχίζει όταν η λέξη «οικογένεια» χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει υποχρεώσεις που δεν προβλέπονται από τη δουλειά.

«Κάνε αυτή τη χάρη σήμερα, είμαστε οικογένεια.»

«Κάτσε λίγο παραπάνω, όλοι βοηθάμε εδώ.»

«Μην κοιτάς τις ώρες, μεταξύ μας είμαστε.»

«Δεν χρειάζεται να τα μετράμε όλα.»

Εκεί η φράση αρχίζει να αποκτά διαφορετικό περιεχόμενο.

Ο εργαζόμενος μπορεί να αισθανθεί ότι αν αρνηθεί, δεν είναι αρκετά «ομαδικός».

Και έτσι κάτι που παρουσιάστηκε ως σχέση εμπιστοσύνης μπορεί να μετατραπεί σε πίεση.

Η δουλειά όμως παραμένει δουλειά

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο σημείο.

Μπορεί να υπάρχει καλό κλίμα σε μια επιχείρηση.

Μπορεί οι εργαζόμενοι και ο εργοδότης να μιλούν φιλικά.

Μπορεί να βγαίνουν όλοι μαζί, να αστειεύονται και να έχουν ανθρώπινες σχέσεις.

Όμως ο εργοδότης παραμένει εργοδότης και ο εργαζόμενος παραμένει εργαζόμενος.

Υπάρχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις και για τις δύο πλευρές.

Η καλή σχέση δεν χρειάζεται να καταργεί τα όρια.

Αντίθετα, μια πραγματικά καλή εργασιακή σχέση μπορεί να αντέξει τα όρια.

«Αν ήμασταν οικογένεια, θα το έκανες»

Αυτή είναι ίσως η στιγμή που η συγκεκριμένη φράση γίνεται επικίνδυνη.

Γιατί ένας εργαζόμενος μπορεί να βρεθεί μπροστά σε ένα δίλημμα:

Να κάνει κάτι που δεν θέλει, επειδή φοβάται ότι θα θεωρηθεί «δύσκολος»;

Ή να αρνηθεί και να αισθανθεί ότι χαλάει το κλίμα;

Σε μια υγιή εργασιακή σχέση, η άρνηση σε ένα αίτημα δεν θα έπρεπε από μόνη της να μετατρέπεται σε προσωπική προσβολή.

Το «όχι» ενός εργαζομένου δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν ενδιαφέρεται για τη δουλειά.

Μπορεί απλώς να σημαίνει ότι έχει όρια.

Η άλλη πλευρά: δεν είναι κάθε «οικογένεια» παγίδα

Χρειάζεται όμως και μια άλλη ανάγνωση.

Δεν σημαίνει ότι κάθε εργοδότης που χρησιμοποιεί αυτή τη φράση προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το προσωπικό.

Μπορεί πραγματικά να θέλει να δημιουργήσει ένα καλό κλίμα.

Μπορεί να έχει δημιουργήσει μια ομάδα που συνεργάζεται καλά.

Μπορεί οι εργαζόμενοι να νιώθουν ότι μπορούν να μιλήσουν μαζί του.

Γι' αυτό δεν πρέπει να κρίνουμε μια ολόκληρη εργασιακή σχέση από μία φράση.

Τη σημασία της τη δείχνουν οι πράξεις.

Πώς καταλαβαίνεις τι πραγματικά εννοεί;

Ίσως αρκεί να παρατηρήσεις μερικά πράγματα.

Όταν κάνεις σωστά τη δουλειά σου, αναγνωρίζεται;

Όταν υπάρχει πρόβλημα, μπορείς να μιλήσεις;

Όταν χρειάζεσαι κάτι, υπάρχει συνεννόηση;

Όταν λες «δεν μπορώ», γίνεται σεβαστό;

Υπάρχει συνέπεια σε αυτά που συμφωνήθηκαν;

Οι κανόνες ισχύουν για όλους;

Αν οι απαντήσεις είναι θετικές, τότε πιθανότατα η φράση «είμαστε σαν οικογένεια» χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα καλό κλίμα.

Αν όμως η «οικογένεια» εμφανίζεται κυρίως όταν κάποιος πρέπει να κάνει περισσότερα από όσα είχε συμφωνήσει, τότε αξίζει να κρατάς τις αποστάσεις σου και να βλέπεις τη σχέση πιο αντικειμενικά.

Τελικά, τι σημαίνει «οικογένεια» στη δουλειά;

Ίσως η καλύτερη εργασιακή σχέση να μην χρειάζεται καν αυτή τη φράση.

Δεν χρειάζεται ο εργοδότης να είναι «οικογένεια» με τον εργαζόμενο.

Χρειάζεται να υπάρχει σεβασμός, συνέπεια, επικοινωνία και επαγγελματισμός.

Γιατί μια δουλειά μπορεί να έχει πολύ καλό κλίμα χωρίς να προσποιείται ότι είναι οικογένεια.

Και ίσως αυτό να είναι πιο υγιές.

Γιατί η οικογένεια έχει συναισθηματικές υποχρεώσεις.

Η εργασία έχει επαγγελματικές συμφωνίες.

Και όταν αυτά τα δύο μπερδεύονται, τα όρια μπορεί να γίνουν θολά.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα ακούσεις:

«Εδώ είμαστε σαν οικογένεια»

μην το θεωρήσεις ούτε καλό ούτε κακό από μόνο του.

Απλώς δες τι συμβαίνει στην πράξη.

Γιατί τελικά, έναν εργασιακό χώρο δεν τον χαρακτηρίζει αυτό που λέει ότι είναι. Τον χαρακτηρίζει ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρεται στους ανθρώπους που εργάζονται σε αυτόν.

Σχόλια