Η ψυχραιμία δεν είναι κάτι που είτε έχεις είτε δεν έχεις. Είναι και δεξιότητα. Και ειδικά όταν νιώθεις ότι το δίκιο σε πνίγει, χρειάζεται να έχεις μερικά απλά «φρένα» πριν αντιδράσεις.
1. Μην απαντήσεις αμέσως
Το πρώτο και σημαντικότερο βήμα είναι μια μικρή παύση.
Πριν απαντήσεις, πάρε μερικά δευτερόλεπτα. Αν χρειάζεται, πιες λίγο νερό, πάρε μια ανάσα ή απλώς σώπασε.
Δεν χρειάζεται να απαντήσεις στην ίδια ταχύτητα με την οποία σου μίλησαν.
Μερικές φορές η καλύτερη απάντηση είναι αυτή που δίνεις αφού έχει φύγει το πρώτο κύμα θυμού.
2. Χαμήλωσε συνειδητά τον τόνο της φωνής σου
Όταν ο άλλος ανεβάζει ένταση, είναι πολύ εύκολο να την ανεβάσεις κι εσύ.
Κάνε το αντίθετο.
Μίλησε λίγο πιο αργά και λίγο πιο χαμηλά.
Όχι επειδή υποχωρείς, αλλά επειδή εσύ επιλέγεις τον ρυθμό της συζήτησης.
3. Μίλα για αυτό που έγινε, όχι για τον χαρακτήρα του άλλου
Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο:
«Αυτό που είπες με ενόχλησε.»
και στο:
«Εσύ είσαι απαράδεκτος.»
Στην πρώτη περίπτωση περιγράφεις μια συμπεριφορά.
Στη δεύτερη επιτίθεσαι στον άνθρωπο.
Όταν μιλάς για συγκεκριμένες πράξεις αντί να χαρακτηρίζεις τον άλλον, μειώνεις τις πιθανότητες η συζήτηση να μετατραπεί σε ανταλλαγή προσβολών.
4. Χρησιμοποίησε μία καθαρή φράση και σταμάτα
Δεν χρειάζεται να εξηγήσεις δέκα φορές το ίδιο πράγμα.
Μπορείς να πεις:
«Αυτό με ενόχλησε και δεν θέλω να συνεχίσουμε τη συζήτηση με αυτόν τον τρόπο.»
Αν ο άλλος επιμένει:
«Σου απάντησα. Δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω.»
Η επανάληψη της ίδιας ήρεμης θέσης είναι συχνά πιο αποτελεσματική από το να προσθέτεις συνεχώς νέα επιχειρήματα.
5. Μην προσπαθείς να αποδείξεις ότι έχεις δίκιο εκείνη τη στιγμή
Αυτό είναι ίσως το δυσκολότερο.
Όταν νιώθεις αδικημένος, θέλεις να εξηγήσεις κάθε λεπτομέρεια.
Όμως δεν είναι κάθε στιγμή κατάλληλη για να αποδείξεις την αλήθεια σου.
Ρώτησε τον εαυτό σου:
«Χρειάζεται πραγματικά να τον πείσω ή απλώς χρειάζεται να εκφράσω τη θέση μου;»
Είναι δύο διαφορετικά πράγματα.
6. Αν νιώθεις ότι θα ξεσπάσεις, απομακρύνσου
Μπορείς να πεις:
«Δεν είμαι σε κατάσταση να το συζητήσω τώρα. Θα το αφήσω εδώ.»
και να φύγεις.
Το να απομακρυνθείς πριν χάσεις τον έλεγχο δεν είναι δειλία.
Είναι αυτοέλεγχος.
7. Μην απαντάς σε κάθε πρόκληση
Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να συνεχίσουν να προκαλούν ακριβώς επειδή βλέπουν ότι αντιδράς.
Δεν χρειάζεται κάθε ατάκα να πάρει απάντηση.
Ένα:
«Οκ.»
ή:
«Το άκουσα.»
ή ακόμη και ένα χαμόγελο μπορεί να είναι αρκετό.
Δεν χρειάζεται να κερδίσεις έναν διάλογο που δεν οδηγεί πουθενά.
8. Αν είσαι πολύ θυμωμένος, μην πάρεις μεγάλες αποφάσεις
Όταν βρίσκεσαι στην κορύφωση του θυμού, απόφυγε αποφάσεις όπως:
«Δεν ξαναπατάω ποτέ εκεί.»
«Θα τα πω όλα.»
«Θα στείλω τώρα μήνυμα.»
«Θα διαγράψω τους πάντες.»
«Θα τους δείξω εγώ.»
Περίμενε.
Αν αύριο εξακολουθείς να πιστεύεις ότι πρέπει να κάνεις κάτι, τότε αποφάσισέ το.
9. Βρες έναν άνθρωπο που εμπιστεύεσαι
Αν κάτι σε έχει φορτίσει πραγματικά, μίλησέ το σε έναν άνθρωπο που ξέρεις ότι δεν θα το μετατρέψει σε κουτσομπολιό.
Μερικές φορές χρειάζεται απλώς να πεις:
«Θέλω να σου το πω για να το βγάλω από μέσα μου, όχι για να κάνουμε κάτι γι' αυτό.»
Η διαφορά είναι σημαντική.
Δεν ψάχνεις συμμάχους για σύγκρουση. Ψάχνεις έναν ασφαλή χώρο για να αποφορτιστείς.
10. Θυμήσου τι θέλεις να μείνει μετά
Πριν αντιδράσεις, κάνε στον εαυτό σου μία τελευταία ερώτηση:
«Αύριο, όταν θα έχει περάσει ο θυμός, πώς θέλω να θυμάμαι ότι στάθηκα;»
Θέλεις να θυμάσαι ότι φώναξες;
Ή ότι, ενώ είχες θυμό και ένιωθες αδικημένος, κατάφερες να κρατήσεις τον έλεγχο;
Αυτή η ερώτηση μπορεί να αλλάξει ολόκληρη την αντίδρασή σου.
Μια μικρή «φόρμουλα» για δύσκολες στιγμές
Όταν νιώθεις ότι ανεβαίνει η ένταση, κράτα αυτά τα τέσσερα βήματα:
ΠΑΥΣΗ → ΑΝΑΠΝΟΗ → ΣΚΕΨΗ → ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Παύση: Δεν απαντάω αμέσως.
Αναπνοή: Ρίχνω την ένταση του σώματος.
Σκέψη: Τι θέλω πραγματικά να πετύχω;
Απάντηση: Λέω μόνο αυτό που χρειάζεται.
Και αν δεν υπάρχει κάτι που χρειάζεται να ειπωθεί;
Δεν απαντάω.
Η ψυχραιμία δεν ακυρώνει το δίκιο σου
Το σημαντικότερο είναι να μην μπερδέψουμε την ψυχραιμία με την υποχώρηση.
Μπορείς να είσαι θυμωμένος και να παραμένεις ήρεμος.
Μπορείς να θεωρείς ότι αδικήθηκες και να μη φωνάξεις.
Μπορείς να βάλεις όριο χωρίς να προσβάλεις.
Μπορείς να φύγεις από μια κατάσταση χωρίς να δημιουργήσεις σκηνή.
Και μπορείς να κρατήσεις μέσα σου την πεποίθηση ότι έχεις δίκιο χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξεις σε όλους.
Γιατί τελικά χαρακτήρας δεν είναι να μην θυμώνεις. Χαρακτήρας είναι να θυμώνεις και παρ' όλα αυτά να επιλέγεις εσύ πώς θα φερθείς.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου