Σε μια μικρή κοινωνία όλοι γνωρίζονται. Ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται.
Ξέρουν πού θα πας, με ποιους θα καθίσεις, ποιον θα χαιρετήσεις, ποιον θα αποφύγεις και πολλές φορές προσπαθούν να καταλάβουν ακόμη και πράγματα που δεν τους αφορούν. Η οικειότητα μπορεί να είναι όμορφη, όμως έχει και μια άλλη πλευρά: την έλλειψη ιδιωτικότητας.
Και μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η ζήλια μεταξύ φίλων μπορεί να πάρει διαφορετικές μορφές.
Όταν η επιτυχία του άλλου γίνεται προσωπική υπόθεση
Δεν χρειάζεται κάποιος να σου πει ξεκάθαρα ότι ζηλεύει. Μπορεί να φανεί στον τρόπο που αντιδρά όταν κάτι σου πηγαίνει καλά.
Ένας άνθρωπος μπορεί να χαρεί πραγματικά για σένα. Ένας άλλος μπορεί να αρχίσει τις συγκρίσεις:
«Γιατί αυτός και όχι εγώ;»
Από εκεί μπορεί να ξεκινήσει μια παράξενη αλλαγή στη συμπεριφορά. Λιγότερη χαρά, περισσότερα πειράγματα, υπονοούμενα ή προσπάθεια να μειωθεί αυτό που κατάφερες.
Η ζήλια δεν εμφανίζεται πάντα επειδή κάποιος σε θεωρεί καλύτερο. Μερικές φορές εμφανίζεται επειδή η παρουσία σου τού θυμίζει αυτά που ο ίδιος θα ήθελε να έχει.
Στις μικρές κοινωνίες όλα φαίνονται περισσότερο
Σε μια μεγάλη πόλη μπορεί να αλλάξεις παρέα, να γνωρίσεις νέους ανθρώπους και να ξεκινήσεις από την αρχή χωρίς να γνωρίζουν όλοι το παρελθόν σου.
Σε μια μικρή κοινωνία τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Οι παρέες διασταυρώνονται. Οι γνωριμίες είναι κοινές. Ένα σχόλιο μπορεί να μεταφερθεί από τον έναν στον άλλον και μια προσωπική υπόθεση να γίνει θέμα συζήτησης χωρίς καν να το έχεις επιλέξει.
Έτσι, αρκετοί άνθρωποι μαθαίνουν να προσέχουν περισσότερο τι λένε και σε ποιον το λένε.
Και αυτό δεν είναι απαραίτητα καχυποψία.
Μπορεί να είναι αυτοπροστασία.
Δεν είναι όλοι οι φίλοι πραγματικά χαρούμενοι για σένα
Μια δύσκολη αλήθεια είναι ότι δεν χαίρονται όλοι οι φίλοι μας με την ίδια ένταση όταν κάτι καλό συμβαίνει στη ζωή μας.
Κάποιος μπορεί να σε στηρίζει όταν δεν τον «απειλεί» τίποτα. Όταν όμως αποκτήσεις μια νέα γνωριμία, μια καλύτερη δουλειά, περισσότερη αυτοπεποίθηση ή κάτι που εκείνος θα ήθελε για τον εαυτό του, μπορεί να αλλάξει στάση.
Μπορεί να αρχίσει τα πειράγματα.
Μπορεί να προσπαθήσει να μάθει λεπτομέρειες.
Μπορεί να κάνει δήθεν αθώες ερωτήσεις.
Μπορεί ακόμη και να χρησιμοποιήσει κάτι προσωπικό που του εμπιστεύτηκες ως θέμα συζήτησης.
Εκεί φαίνεται η πραγματική αξία μιας φιλίας.
Η ιδιωτικότητα δεν είναι μυστικοπάθεια
Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να είσαι κλειστός άνθρωπος και στο να προστατεύεις την προσωπική σου ζωή.
Δεν είσαι υποχρεωμένος να εξηγείς σε όλους ποιος σου αρέσει, τι αισθάνεσαι, τι συμβαίνει στις σχέσεις σου ή γιατί αποφάσισες να απομακρυνθείς από ένα συγκεκριμένο μέρος.
Μερικές φορές η πιο ώριμη απάντηση είναι:
«Είναι προσωπικό και προτιμώ να το κρατήσω για εμένα.»
Δεν χρειάζεται να υπάρχει καβγάς.
Δεν χρειάζεται να προσβάλεις κανέναν.
Απλώς βάζεις ένα όριο.
Όταν η παρέα γίνεται χώρος πίεσης
Υπάρχουν παρέες στις οποίες το πείραγμα είναι τρόπος επικοινωνίας. Όσο όμως κάποιος δεν γελάει πραγματικά, το πείραγμα μπορεί να πάψει να είναι αθώο.
Ιδιαίτερα όταν όλοι γνωρίζουν ότι ένα συγκεκριμένο θέμα σε ενοχλεί.
Τότε η συνεχής αναφορά σε αυτό μπορεί να γίνει πίεση.
Και κάπου εκεί ο άνθρωπος που δεν θέλει να δίνει δικαιώματα αρχίζει να απομακρύνεται.
Δεν κάθεται τόσο συχνά με την παρέα.
Δεν απαντά σε προσωπικές ερωτήσεις.
Δεν εξηγεί πού πηγαίνει.
Δεν μοιράζεται τα σχέδιά του.
Κάποιοι μπορεί να το θεωρήσουν περίεργο.
Εκείνος όμως μπορεί απλώς να προσπαθεί να ξαναβρεί την ηρεμία του.
Μερικές φορές απομακρύνεσαι χωρίς να μισείς κανέναν
Η απόσταση δεν σημαίνει πάντα θυμό.
Μπορεί να σημαίνει κούραση.
Μπορεί να σημαίνει ότι βαρέθηκες να προσέχεις κάθε λέξη.
Μπορεί να σημαίνει ότι δεν θέλεις πλέον να εξηγείς τον εαυτό σου.
Και μπορεί να σημαίνει ότι ένας χώρος που κάποτε αγαπούσες σήμερα σου δημιουργεί περισσότερη ένταση παρά χαρά.
Αυτό δεν διαγράφει όσα έζησες εκεί.
Απλώς σημαίνει ότι άλλαξαν οι ανάγκες σου.
Η πραγματική φιλία δεν φοβάται την προσωπική σου εξέλιξη
Ένας πραγματικός φίλος δεν χρειάζεται να γνωρίζει τα πάντα για να βρίσκεται δίπλα σου.
Δεν χρειάζεται να ξέρει κάθε λεπτομέρεια της ζωής σου.
Δεν χρειάζεται να συμμετέχει σε κάθε απόφασή σου.
Και κυρίως, δεν χρειάζεται να αισθάνεται ότι χάνει κάτι επειδή εσύ προχωράς.
Η φιλία δεν είναι διαγωνισμός.
Δεν είναι θέμα του ποιος έχει περισσότερους φίλους, ποιος τραβάει περισσότερη προσοχή ή ποιος έχει μεγαλύτερη επιτυχία.
Είναι η ικανότητα να χαίρεσαι όταν ο άλλος είναι καλά, ακόμη κι όταν εσύ βρίσκεσαι σε διαφορετικό σημείο της ζωής σου.
Μάθε να επιλέγεις πού νιώθεις άνετα
Δεν χρειάζεται να φύγεις από μια κοινωνία επειδή κάποιος σε ζήλεψε.
Δεν χρειάζεται όμως και να παραμένεις σε ένα περιβάλλον που σε κάνει συνεχώς να νιώθεις άβολα μόνο και μόνο επειδή «έτσι έχεις συνηθίσει».
Μπορείς να αλλάξεις παρέες.
Να γνωρίσεις ανθρώπους έξω από τον συνηθισμένο κύκλο.
Να επισκεφθείς άλλα μέρη.
Να κρατήσεις κάποιες σχέσεις και να αφήσεις άλλες να απομακρυνθούν φυσικά.
Και πάνω απ' όλα, να κρατήσεις για τον εαυτό σου όσα θεωρείς πραγματικά προσωπικά.
Γιατί σε έναν κόσμο όπου όλοι θέλουν να ξέρουν τα πάντα για όλους, η διακριτικότητα είναι δύναμη.
Τελικά, ποιος αξίζει να βρίσκεται δίπλα μας;
Ίσως η απάντηση να είναι πιο απλή απ' όσο νομίζουμε.
Αξίζει να έχεις δίπλα σου ανθρώπους με τους οποίους μπορείς να είσαι ο εαυτός σου χωρίς να φοβάσαι ότι κάθε κουβέντα θα γίνει θέμα.
Ανθρώπους που χαίρονται με τη χαρά σου χωρίς να τη συγκρίνουν με τη δική τους ζωή.
Ανθρώπους που σέβονται τη σιωπή σου, τα όριά σου και την ανάγκη σου για ιδιωτικότητα.
Γιατί τελικά, δεν είναι κακό να απομακρύνεσαι από ανθρώπους και μέρη που σου στερούν την ηρεμία.
Κάποιες φορές δεν φεύγεις επειδή έπαψες να αγαπάς.
Φεύγεις επειδή αποφάσισες να προστατευτείς.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου