Γιατί όλοι έχουν άποψη για τη ζωή των άλλων;

 


Υπάρχει ένα φαινόμενο που συναντάμε σχεδόν παντού. Στη δουλειά, στην οικογένεια, στην παρέα, στη γειτονιά, ακόμα και στα social media.

Κάποιος χωρίζει και όλοι έχουν άποψη.
Κάποιος αλλάζει δουλειά και όλοι ξέρουν αν έκανε σωστά.
Κάποιος αποφασίζει να μείνει μόνος και κάποιοι αναρωτιούνται «γιατί».
Κάποιος αγοράζει σπίτι, αυτοκίνητο ή κάνει μια διαφορετική επιλογή και ξαφνικά εμφανίζονται πολλοί «ειδικοί».

Γιατί όμως μας ενδιαφέρει τόσο πολύ η ζωή των άλλων;

Η περιέργεια είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης

Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον. Είναι φυσιολογικό να ενδιαφέρεται για όσα συμβαίνουν γύρω του και να προσπαθεί να καταλάβει τους ανθρώπους που βρίσκονται στο περιβάλλον του.

Το πρόβλημα ξεκινά όταν το ενδιαφέρον μετατρέπεται σε παρέμβαση.

Άλλο το «αναρωτιέμαι τι συνέβη» και άλλο το «ξέρω ακριβώς τι πρέπει να κάνει».

Και πολλές φορές δεν γνωρίζουμε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Βλέπουμε μόνο ένα μικρό κομμάτι της ζωής κάποιου

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουμε είναι ότι κρίνουμε έναν άνθρωπο έχοντας στη διάθεσή μας ελάχιστες πληροφορίες.

Βλέπουμε έναν άνθρωπο να χαμογελά και θεωρούμε ότι είναι ευτυχισμένος.

Τον βλέπουμε μόνο και πιστεύουμε ότι είναι μοναχικός.

Τον βλέπουμε να αλλάζει δουλειά και αποφασίζουμε ότι απέτυχε.

Τον βλέπουμε να απομακρύνεται και θεωρούμε ότι έχει πρόβλημα μαζί μας.

Όμως κανείς δεν γνωρίζει ολόκληρη την ιστορία ενός άλλου ανθρώπου.

Μπορεί να υπάρχουν πράγματα που δεν γνωρίζουμε, αποφάσεις που δεν έχουμε ακούσει και δυσκολίες που δεν φαίνονται.

Γιατί δίνουμε τόσο εύκολα συμβουλές;

Υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά θέλουν να βοηθήσουν. Μια συμβουλή μπορεί να προέρχεται από ενδιαφέρον, αγάπη ή προσωπική εμπειρία.

Όμως υπάρχει και μια άλλη πλευρά.

Μερικές φορές δίνουμε συμβουλές όχι επειδή ο άλλος τις ζήτησε, αλλά επειδή θέλουμε να αισθανθούμε ότι γνωρίζουμε καλύτερα.

Το «εγώ στη θέση σου θα…» είναι ίσως μία από τις πιο συνηθισμένες φράσεις.

Όμως υπάρχει μια σημαντική λεπτομέρεια:

Δεν είμαστε στη θέση του άλλου.

Δεν έχουμε τις ίδιες εμπειρίες, τις ίδιες ανάγκες, τους ίδιους φόβους ή τις ίδιες προτεραιότητες.

Η σύγκριση παίζει μεγάλο ρόλο

Πολλές φορές κρίνουμε τους άλλους μέσα από τη δική μας ζωή.

«Εγώ στην ηλικία του είχα ήδη…»

«Εγώ δεν θα έκανα ποτέ κάτι τέτοιο.»

«Εγώ στη θέση του θα έφευγα.»

Το πρόβλημα είναι ότι η ζωή δεν είναι διαγωνισμός με ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα που πρέπει όλοι να ακολουθήσουν.

Ο καθένας έχει διαφορετική διαδρομή.

Αυτό που είναι σωστό για εμάς μπορεί να είναι εντελώς λάθος για κάποιον άλλο.

Και μετά έρχεται το κουτσομπολιό

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά του φαινομένου.

Όταν κάποιος ασχολείται συνεχώς με τη ζωή των άλλων, η συζήτηση μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε κουτσομπολιό.

Μια πληροφορία γίνεται υπόθεση.

Η υπόθεση γίνεται «βεβαιότητα».

Και τελικά μια ιστορία μπορεί να επιστρέψει στον άνθρωπο για τον οποίο ειπώθηκε τόσο αλλαγμένη, ώστε να μην έχει πλέον καμία σχέση με την πραγματικότητα.

Ιδιαίτερα στις μικρότερες κοινωνίες, όπου οι άνθρωποι γνωρίζονται μεταξύ τους, αυτό μπορεί να γίνει ακόμη πιο έντονο.

Τα social media έκαναν τα πράγματα πιο εύκολα

Παλαιότερα για να μάθει κάποιος τι κάνει ένας άλλος άνθρωπος έπρεπε να τον συναντήσει ή να ρωτήσει κάποιον γνωστό.

Σήμερα πολλές πληροφορίες υπάρχουν δημόσια.

Μια φωτογραφία, ένα story, μια ανάρτηση ή ακόμα και μια αλλαγή στο προφίλ μπορεί να γίνει αφορμή για συμπεράσματα.

«Γιατί το ανέβασε αυτό;»

«Για ποιον το έγραψε;»

«Με ποιον ήταν;»

«Γιατί εξαφανίστηκε;»

Και κάπως έτσι, αντί να ζούμε τη δική μας ζωή, αρχίζουμε να αναλύουμε τη ζωή των άλλων.

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη

Ίσως ο λόγος που ασχολούμαστε τόσο πολύ με τους άλλους είναι επειδή είναι πιο εύκολο να κοιτάμε τη ζωή κάποιου άλλου παρά τη δική μας.

Είναι πιο εύκολο να σχολιάσουμε το λάθος κάποιου παρά να αντιμετωπίσουμε τα δικά μας.

Πιο εύκολο να κρίνουμε μια απόφαση κάποιου παρά να αναρωτηθούμε αν είμαστε πραγματικά ικανοποιημένοι από τις δικές μας επιλογές.

Και ίσως εδώ βρίσκεται ένα σημαντικό μάθημα.

Δεν χρειάζεται να έχουμε άποψη για όλα.

Μπορούμε να ακούμε χωρίς να κρίνουμε.

Να ενδιαφερόμαστε χωρίς να παρεμβαίνουμε.

Να δίνουμε συμβουλές όταν μας ζητούνται.

Και κυρίως, να θυμόμαστε ότι κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να ζήσει τη ζωή του με τον τρόπο που εκείνος θεωρεί σωστό.


Τελικά, γιατί όλοι έχουν άποψη;

Ίσως επειδή είναι εύκολο να κοιτάμε τη ζωή των άλλων από απόσταση.

Αλλά η πραγματική ωριμότητα δεν είναι να ξέρεις τι πρέπει να κάνει ο διπλανός σου.

Είναι να καταλαβαίνεις ότι δεν χρειάζεται να αποφασίζεις για τη ζωή του.

Και μερικές φορές η πιο ώριμη φράση δεν είναι:

«Εγώ θα έκανα αυτό…»

Αλλά:

«Είναι η δική σου ζωή. Εσύ ξέρεις καλύτερα τι περνάς.»

💬 Εσύ τι πιστεύεις;

Γιατί πιστεύεις ότι οι άνθρωποι ασχολούνται τόσο πολύ με τις ζωές των άλλων; Από πραγματικό ενδιαφέρον, από περιέργεια ή επειδή δυσκολεύονται να κοιτάξουν τη δική τους ζωή;

Σχόλια