Η διακριτικότητα στις μικρές κοινωνίες: Μια αξία που δεν πρέπει να χάνεται


Στις μικρές κοινωνίες και ιδιαίτερα στην επαρχία, οι άνθρωποι γνωρίζονται μεταξύ τους περισσότερο. Αυτό δημιουργεί όμορφους δεσμούς, αλλά πολλές φορές και μια έντονη περιέργεια για τις ζωές των άλλων. Μια κουβέντα μπορεί εύκολα να γίνει θέμα συζήτησης και μια προσωπική στιγμή να φτάσει σε ανθρώπους που δεν θα έπρεπε ποτέ να τη γνωρίζουν.

Ακριβώς γι' αυτό, η διακριτικότητα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία.

Ο σεβασμός δεν φαίνεται μόνο στον τρόπο που φερόμαστε σε κάποιον όταν είναι μπροστά μας. Φαίνεται κυρίως στον τρόπο που μιλάμε για εκείνον όταν απουσιάζει. Το να κρατήσεις μια προσωπική εξομολόγηση, μια δύσκολη στιγμή ή μια εμπιστευτική κουβέντα μακριά από τα σχόλια και το κουτσομπολιό δεν είναι αδυναμία. Είναι ένδειξη χαρακτήρα.

Η εκτίμηση προς έναν άνθρωπο δεν εξαρτάται πάντα από το αν τελικά οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ή χώρισαν. Μπορεί να συνεχίσεις να τον σέβεσαι ακόμη κι αν οι σχέσεις σας άλλαξαν. Γιατί ο πραγματικός σεβασμός δεν έχει προϋποθέσεις.

Δυστυχώς, σε κάθε κοινωνία –και συχνά πιο έντονα στις μικρές– υπάρχει η τάση να σχολιάζονται οι προσωπικές επιλογές των άλλων. Όμως η περιέργεια δεν είναι δικαιολογία για να παραβιάζεται η ιδιωτικότητα κάποιου. Δεν είναι όλα όσα γνωρίζουμε δικά μας για να τα αναπαράγουμε.

Ίσως τελικά ο πιο αξιόλογος άνθρωπος να μην είναι αυτός που γνωρίζει τα περισσότερα για τους άλλους, αλλά εκείνος που ξέρει τι πρέπει να κρατήσει για τον εαυτό του.

Η διακριτικότητα, ο σεβασμός και η εκτίμηση δεν αφορούν μόνο τις προσωπικές σχέσεις. Αφορούν κάθε ανθρώπινη επαφή. Είναι αξίες που προστατεύουν την αξιοπρέπεια, χτίζουν εμπιστοσύνη και κάνουν κάθε κοινωνία –μικρή ή μεγάλη– καλύτερη.

Γιατί ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου δεν φαίνεται από όσα ξέρει. Φαίνεται από όσα επιλέγει να μη λέει.


Σχόλια